'n Overdenking, maar alleen voor écht geïnteresseerden …..    

Inmiddels zijn we 5 matchen onderweg. Eigenlijk gaat het heel goed, al zijn er hier en daar wat strubbelingen en moeten er plooien gladgestreken worden.

Op zich was dat ook wel te verwachten en wel om twee zaken. Ten eerste is een tweede jaar IP meestal moeilijker dan een eerste jaar op hoger niveau spelen en ten tweede zijn we een grote organisatie. Daar loop je nu eenmaal tegen allerlei zaken aan, van het vinden van trainers en afgevaardigden, tot het veel te laat weten dat spelers toch afhaken met daarbij enkele vervelende blessures waardoor ploegen tegen een tekort aan spelers aanlopen.

Natuurlijk moeten we dat dan oplossen en meestal moet dat met ‘doorschuiven’. Maar omdat je normaliter de betere spelers doorschuift, gaat dat ‘ten koste’ van de andere ploegen. Althans, we lopen tegen mensen aan die dat zo denken. Erg jammer en vooral kortzichtig. Het is nu eenmaal niet gemakkelijk een goed evenwicht te vinden tussen een persoonlijk belang en een algemeen en ploegbelang. Daar zoeken we wel naar, maar dat is niet zo simpel. Moet je een capabele speler bij zijn ‘eigen’ ploeg houden, omdat er dan een sterker team staat, of laat je zo’n speler juist op een hoger niveau spelen omdat hij daar meer leert?

Als een ‘ouder’ team spelers tekort komt, laat je dat team dan maar links liggen of is het dan juist heel verstandig de beste spelers van een ‘jongere’ ploeg door te schuiven, omdat het ‘oudere’ team dan beter gaat functioneren en die spelers zo weer meer bijleren? In de ‘jongere’ ploeg zullen dan ongetwijfeld weer andere spelers opstaan….

Kortom; zo simpel is het allemaal niet, maar reken er maar op dat wij steeds proberen én het individueel belang én het algemeen belang te dienen. Maar soms moet je toch – durven- kiezen….

Ik heb enkele weken relatief weinig trainingen en matchen gezien; het overnemen van de gewestelijke U16-17 lag daar mede ten grondslag aan. Bovendien hebben erg positieve familiale gebeurtenissen – opnieuw opa geworden – nogal extra tijd gevergd.

Daarom heb ik deze week en het weekeinde weer veel trainingen en matchen bekeken. De opkomst op de trainingen is meestal heel erg goed. Er zit wel een verschil tussen IP spelers ( 3x) en gewestelijke spelers (2x). De opkomst is daar toch verschillend. Maar iedereen moet gewoon elke keer komen trainen; het is heel goed voor je lichaam en natuurlijk voor je zelf als voetballer/ster.

De techniektraining op maandag is een zegen voor alle spelers (U10 t/m U13 IP én gewestelijk); er zijn voldoende trainers aanwezig om met kleine groepen te werken en de trainingen zijn intensief. Er wordt veel op herhaling gewerkt en ook dat is perfect: herhalen is dé manier om iets goed te leren. Denk maar aan hoe je hebt leren fietsen! Spelers/sters die een techniektraining laten schieten, doen zichzelf heel erg te kort. De techniektraining is dé kans om te leren de baas te zijn over de bal en de bal te laten doen wat jij wil! Juist tussen de 9 en de 12 jaar is de periode waarin je lichamelijk het meeste kunt leren; dan past je lichaam zich het gemakkelijkst aan en ga je iets beter kunnen!

Datzelfde geldt voor de looptraining zoals die inmiddels begonnen is. We hebben met Stefan een geweldige looptrainer; wie hier verzaakt, doet zichzelf enorm te kort. Looptraining is geen conditietraining, met de looptraining proberen we spelers te leren heel juist met hun lichaam om te gaan: correct lopen, hoe doe ik een goede warming up, hoe voorkom ik blessures, enz. De looptrainer leert onze spelers welke oefeningen ze moeten doen – ook thuis!- en vooral legt hij ook uit waarom! Kortom, dit mag geen enkele spelers/ster missen!

Verder hebben Gunther en ik al afgesproken dat we nog eens goed kijken naar de afspraken die we gemaakt hebben of die we moeten gaan maken. Wij beiden hebben al heel wat jaartjes ervaring op trainersvlak, ook op nationaal niveau. Als Jeugdsamenwerking hebben we geweldige stappen vooruit gezet, met heel grote dank aan trainers, afgevaardigden, beleidsmensen en natuurlijk  spelers zelf! Heel veel spelers hebben hun eerste stappen op gewestelijk niveau gezet, maar dat geldt ook voor veel van onze trainers en afgevaardigden. 

We merken dat nu we een trede hoger spelen we ook op een trapje hoger moeten werken, trainen en afspraken maken. Een aantal van ons denkt nog te vaak en te veel op ‘gewestelijk’ niveau. Dat bedoel ik niet denigrerend, integendeel.  We hebben immers ook gewestelijke ploegen die het meer dan uitstekend doen, ook daar zijn we trots op.

Maar we zien toch zaken die ‘beter’ kunnen. We denken dan bijvoorbeeld aan de start van de training. Spelers brengen hun bal mee – soms wordt die vergeten – en beginnen dan meteen met die bal op doel te knallen en allerlei dingen te doen die je in zo’n situatie juist nooit doet! Ook als de trainer er nog niet is, - wacht samen rustig op het teken van de trainer om naar het veld te gaan-, leg je je bal even aan de kant en je begint met al vast heel rustig in te lopen. Maak je spieren warm, maak je lichaam los en zo voorkom je heel wat blessures. Want blessures kunnen we missen als kiespijn.

Tijdens een training moet er beter opgelet worden; een trainer legt iets uit en dan let je op zodat een oefening meteen goed uitgevoerd wordt en je niet te lang stil moet staan.

Een ‘cooling down’ na een training of match is heel belangrijk. Onze looptrainer heeft en zal hiervoor nog veel aanwijzingen geven.

We moeten leren veel beter met een scheidsrechter om te gaan; we krijgen hem vaak tégen. Maar een scheidsrechter méé krijgen, dat is nu juist de kunst! Daarbij worden we niet geholpen door reacties naast het veld. Ook onze supporters moeten leren wat ze wel en wat ze niet mogen zeggen. Scheidsrechters hebben we toch al te weinig en als we zelf eens een scheidsrechter te kort hebben, loopt het niet over van vrijwilligers.

Ook het afmelden voor een training moet beter; net als voor een match. Dat moet heel consequent en keurig op tijd. Ook het rechtstreeks naar een match gaan is niet zo’n goed idee. Te vaak weten trainers en afgevaardigden niet of iemand alleen reist of toch samenkomt. Dat samenkomen is gewoon beter én daarbij carpoolen is nog beter.

Dit zijn maar een paar punten waar we graag verbetering willen zien; we komen er nog wel op terug. Maar liever hebben we dat elke speler nu al voor zich die knop omdraait en een volgende stap gaat zetten. Dat zal ons uiteindelijk een stabielere plaats in het nationaal voetbal bezorgen.

Verder is het best wel belangrijk te weten dat er nogal wat clubs jaloers zijn op onze Jeugdsamenwerking.Je zou het misschien niet denken, maar we worden in toenemende mate gevraagd middels een lezing uit te komen leggen hoe wij in Neerpelt de Jsw hebben georganiseerd en waarom we de dingen doen zoals we ze doen.

Zo gaan we aanstaande maandag naar het stadhuis van Tongeren, komt Lummen eind van de maand naar ons en hebben we alle TVJO’s van IP-clubs in Limburg al bijgepraat. En dat, terwijl niet iedereen bij ons beseft wat we met z’n allen al in handen hebben!

Jeugdsamenwerking Neerpelter Voetbal Clubs 

De jeugdafdelingen van de Neerpeltse voetbalclubs (Esperanza Pelt, Sporting Grote Heide, Herkol en Sparta Lille) sloegen enkele jaren geleden de handen in mekaar en zetten een gezamenlijk jeugdbeleid op, met als doel elke speler de kans te bieden én te trainen én wedstrijden te spelen in zijn of haar leeftijdscategorie. Het gebeurde immers dat niet elke club genoeg spelers hadden binnen bepaalde reeksen, enkel door de krachten te bundelen, kon dit wel! Dit was tevens het begin van een constant streven naar kwaliteitsverbetering, een proces waarin dag in dag uit gewerkt wordt! Vanaf het huidige seizoen 2015-2016 heeft Sparta Lille de samenwerking verlaten.

 

Contactgegevens

Jeugdcoördinator

Gunther Scheelen
guntherscheelen.esperanza@proximus.be
+32498141135
 
Jack Karsmakers
jack.karsmakers@skynet.be
+32477672745
 

#fc3424 #5835a1 #1975f2 #2fc86b #fbodc9 #eef12058 #170714215140